| In Nieuw-Zeeland kreeg de Whanganui-rivier rechtspersoonlijkheid. In Spanje kreeg de Mar Menor, een zwaar vervuilde lagune, eigen rechten. Het idee: een ecosysteem wordt drager van rechten. Waarom is dat economisch interessant? Omdat natuurinclusieve oplossingen het economisch nog te vaak afleggen tegen intensiever landgebruik. Niet omdat ze minder maatschappelijke waarde creëren, maar omdat een groot deel van die waarde niet wordt gemeten of betaald. Schade aan waterkwaliteit, biodiversiteit en ecosystemen blijft daardoor grotendeels buiten de economische afweging. Wat verandert er als de Maas rechten krijgt? Niet dat natuur ineens “winstgevend” wordt. Maar wel dat ecologische schade explicieter, juridisch relevanter en beter meetbaar wordt. En daarmee: → zichtbaarder in maatschappelijke kosten → beter vertaalbaar naar euro’s → en uiteindelijk: stuurbaar in beleid en financiering Dat heeft een subtiel maar krachtig effect: beslissingen verschuiven. Omdat er meer integraal naar waarde wordt gekeken en meer naar de lange termijn. Waardoor natuurinclusieve oplossingen eerder een logische keuze worden, in plaats van een “extra”. Dat is precies waar wij met Regenesis aan werken: het zichtbaar, vergelijkbaar en financierbaar maken van die bredere waardecreatie. Wat zou dat betekenen voor landgebruik langs de Maas? Voor de Grensmaas, de uiterwaarden en de beekdalen die erop afwateren? En hoeveel dichter brengt dat ons bij een systeem waarin natuur niet langer het sluitstuk is, maar een volwaardige factor in economische keuzes? |  |