De Europese Centrale Bank kondigde deze zomer aan dat ze vanaf 2026 een ‘climate factor’ gaat toepassen op obligaties die banken als onderpand gebruiken Technisch? Ja. Maar het effect werkt breder door: niet alleen obligaties worden geraakt, (indirect) ook gewone leningen en kredieten.
Wat betekent dit concreet?
- Boeren in veenweidegebieden
zonder plan om bodemdaling en CO₂-uitstoot te beperken → hogere rente, kortere looptijden of strengere voorwaarden.
- Waterintensieve industrieën
(zoals frisdrank, papier, chemie) zonder strategie voor droogte of waterbesparing → risico op kredietbeperkingen of spread-opslagen.
- Vastgoed in overstromingsgebieden
→ minder geschikt als onderpand, lagere taxaties en moeilijkere financieringsvoorwaarden.
- Grote food- en drankenbedrijven
(zoals FrieslandCampina, Coca-Cola, Heineken) → krijgen hogere financieringskosten als ze hun afhankelijkheid van water, bodem en natuur niet actief managen.
De rode draad: klimaat- en natuurrisico’s worden financiële risico’s. Banken en beleggers zullen dit steeds scherper doorprijzen.
Daartegenover ontstaat een enorme kans: investeringen in natuur en natuurgebaseerde oplossingen raken steeds meer “in the money”.
Bodemherstel, waterberging, biodiversiteit – ze worden niet alleen ecologisch maar ook financieel steeds aantrekkelijker.
Bij Regenesis helpen we financiële instellingen, (semi-)overheden en bedrijven om deze omslag concreet te maken: van risico naar waarde, en van kosten naar kansen. |  |