Financieel architect

We investeren miljarden in energieopslag en waterveiligheid. Maar behandelen we onze grondwatervoorraden al als kritieke infrastructuur?

Stikstof reduceren is nodig. Maar niet voldoende. Het coalitieakkoord van het kabinet-Jetten van 30 januari 2026 maakt duidelijk dat het kabinet opnieuw wil investeren in gebiedsgerichte oplossingen rond stikstof, natuur en water. Dat is een belangrijke stap en broodnodig.

Steeds meer partijen kijken verder dan hun eigen kernactiviteiten en investeren in de lokale bodem, water en biodiversiteit — om maatschappelijke impact, leveringszekerheid en lange termijn rendement te borgen.

In Jutland werkten Danone, Lemvig Kommune (gemeente) en herverzekeraar PartnerRe samen aan het herstel van 3.500 hectare natte natuur.

In het VK kiest Thames Water ervoor om niet te investeren in nieuwe zuiveringsinstallaties, maar in de boeren en het landschap stroomopwaarts.

In Nederland lopen tientallen gebiedsprocessen voor natuur, water en stikstof. Maar veel ervan lopen vast. Waarom?

In de financiële wereld wordt infrastructuur vaak gezien als een solide, lange termijn investering. Maar wat als we natuur en landschapsherstel op dezelfde manier bekijken?

In het huidige economische systeem heeft natuur alleen waarde als deze wordt gebruikt als grondstof. Een boom krijgt bijvoorbeeld pas waarde als hij wordt omgezaagd en verwerkt tot een product, zoals een plank of een tafel.